FIT.nl

Voorstelronde van NadjaN

Hallo lieve mede-fit.nl-ers,

Ik heet Nadja, 35 jaar en woon nu al bijna 14 jaar in Nederland. Van origine ben ik Zwitserse.

Het duurde natuurlijk niet lang tot ik mij aan de Nederlandse lifestyle heb aangepast en kennis heb gemaakt met poffertjes, stroopwafels en pindakaas. Ja, ik ben mij bewust van mijn valkuilen.

Vanaf mijn kindsheid struggle ik met mijn lichaam. Niet zo zeer omdat ik echt dik was, maar naast mijn klein zeer dun zusje, was ik altijd de dikke oudere zus. Dat hielp echt niet met mijn zelfbeeld.


Om dit foto ben ik ongeveer 23 jaar oud en ik voelde mij toen zo ongemakkelijk in mijn eigen huid.

Ik denk dat ik toen 56/58 kilo woog.

En aantal jaren daarna ben ik gestopt met roken. Binnen no-time woog ik 65 kilo. Niet roken is wel gezond en stoppen viel mij zwaar, maar de extra kilo’s voelden als een straf.

Toen begon het lijnen aka uithongeren en sporten als een gek. Ik verloor toen wel gewicht maar zat later ook zo weer op de 65 kilo. Zo bleef het een paar jaar door schommelen.

Tot mijn 32ste – door veel stress en onverwerkte zaken uit mijn verleden raakte ik in de burn-out.

Ik sliep niet meer, kon bijna niet eten omdat mijn maag zo zeer deed. Mijn buik was altijd opgeblazen en mensen vroegen mij regelmatig of ik bleef full time werken als de baby er is. Ehmm… welk baby? Ik ben niet zwanger, hoor!. Van buiten bleef ik lachen bij dit soort situaties, maar van binnen zag het heel anders uit. Op gegeven moment kreeg ik last van naar buitengaan. Ik had het gevoel als ik boodschappen doe dat iedereen naar mij zat te kijken en wat ik koop. Ik durfde niet eens meer iets lekkers te kopen, omdat ik bang was dat iemand die lekkere koekjes in mijn maandje konden zien.

Ik zat er helemaal doorheen en mijn ergste vijand zat in mijn eigen hoofd.

Ik heb toen hulp gezocht. Niet om af te vallen maar eerst mentaal weer gezond te worden. Ik dacht toen dat als ik door de burn-out ben en mij weer beter voel, de kilo’s van zelf verdwijnen.

Dat deden ze natuurlijk niet. Begin dit jaar woog ik 78 kilo bij 163 cm. Ik heb hoge bloed druk en zat toen volgens de huisarts al tegen diabetes aan. Dat was voor mij de punt om aan de noodrem te trekken. Ik heb in april ontslag genomen bij mij droombaan en een nieuwe baan gezocht dichter bij huis. I.p.v. 3 uur file rijden ben ik nu binnen 15 minuten thuis.

Meer tijd om te sporten, gezond te koken, rust te nemen en een betere werk-privé balans.

Ik zit nu in week 6 van het programma en ben 1.5 kilo afgevallen (of wel ik nog tussendoor met vakantie was). 1.5 kg is niet veel, maar ik ben ook 2 cm om mijn heup en 7 cm om mijn taille kwijt en volgens mijn weegschaal 0.4 kg spier aangekomen.
Ook ben ik het label “pre-diabetes” kwijt.

Het belangrijkste – ik voel mij een stuk beter en verheug mij erop om stukje voor stukje – of wel pondje voor pondje – de overtollige kilo’s kwijt te raken en volgend jaar mei mijn doel van 56 kg – 58 kg te behalen.


Dit foto is van 3 weken terug op vakantie. Ik durfde mijn kleding niet uit met mijn wasbeerbuik. Jep - prachtig meer en ik zat langs de kant. :roll_eyes:
Volgend jaar gaat dit anders worden - ik ga ervoor!:muscle:

6 likes

Leuk dat je jezelf voorstelt @NadjaN :slight_smile:

Mooi dat je dit realiseert en hiernaar handelt. Ik denk dat dit zeker kan helpen.

@NadjaN Wat een heftige periode, maar fijn dat je gezondheid zo is verbeterd. Het belangrijkste is dat je een gezondere balans vindt wat bij je past. Heb je nu bepaalde nieuwe gewoontes die bij je passen?

Het gaat goed. Stapje voor stapje naar het einddoel. Ik vind het zelf ook een leuke uitdaging om creatief om te gaan met snoeptrek. Bijvoorbeeld bij dit mooie weer wil iedereen een verkoeling - meestal in vorm van een ijsje. Daarom heb ik van die vormpjes gekocht waarmee je zelf waterijsje kunt maken. Deze vul ik met een mix van aminozuren (watermeloen smaak) en kleine meloen stukjes. Echt lekker en verfrissend, laag in suiker en ook nog eens handig voor na het sporten :wink:
Ongeveer 10 kcal per ijsje. En als ik echt trek heb in een koekje dan maak ik gewoon zelf iets met havermout of als ik van plan ben te sporten die dag dan mag ook gewoon iets kleins van de bakker als luxe maar bewuste treat.
Enige echte frustratie momenten waren na de vakantie (elke dag flink aan het hiken in de Oostenrijkse bergen en zelf eten gekookt en toch aangekomen) en nu soms met sporten omdat ik kracht in mijn bovenlichaam kwijtraak. Eerder gisteren na het tuinieren kon ik niet eens meer een glas water normaal vasthouden. Ik was zo aan trillen dat er twee handen ervoor nodig waren.
Gisteren na ik ook gewoon een stukje taart van een collega die jarig was en had sushi voor avond eten - gewoon alles in maten. En toch van ochtend weer positief feedback van mijn weegschaal gekregen. Einde deze week zal ik de eerste mijlpaal van -2kg halen :wink:

3 likes

Dit is wel et delen even waard.
Gisteren werd een collega van mij onwel. Als BHV’er ging ik met helpen aan de slag tot de ambu er was. Natuurlijk maakt dit best veel impact. Normaal zou ik dan gaan emotie eten tot een de misselijkheid toe.
Gisteren liep ik in de winkel en de chocolade stellingen bleven maar na mij roepen. Ik heb toen een grote zak mini chocolade snacks gekocht. Nee - niet voor mij, maar voor mijn collega’s op werk. Ik ben ook gisteren en vandaag netjes ervan af gebleven. Alleen maar het kopen en geven aan mensen waar ik om geef deed de truc. Ik ben er blij mee, opgelucht en trots op mijzelf.

3 likes

Hoi Nadja,

Wat een heftige periode heb je achter de rug zeg! En wat super knap van je dat je je droombaan hebt opgezegd omdat dit je gezondheid niet ten goede kwam! Ik hoop dat je nieuwe baan je ook veel voldoening brengt.

Wat ben je goed bezig met sport en voeding! Hopelijk kan je deze positiviteit vasthouden om zo, zoals je zelf al zegt, stapje voor stapje bij je doel te komen!

Liefs Nononsense

Dank je wel. Het gaat tot nu redelijk goed. Deze keer doe ik het inderdaad rustiger aan en focus nu eerst op voeding en als dat loopt komt nog extra sporten erbij. De afgelopen pogingen begon ik in een keer met minder eten en heel veel sporten. Na 3-4 weken was ik uitgebrand en uitgeput.
Nu voel ik mij veel minder vermoeid en is het beter vol te houden. :slight_smile: