FIT.nl

Voorstelronde van Chiel


#1

Goedemiddag iedereen.

Wie ben ik:
Ik ben Chiel, 39 jaar en samenwonend.

Wat doe ik:
Lange afstand wandelaar.
Ik sport 5 keer in de week waarvan 3x krachtraining en 2x hardlopen.
Allen op verschillende dagen en steeds fanatieker.

Doelen:
Afgetrained lichaam deze zomer.
Marathon 10 kilometer binnen de 50 minuten April 2019
Nijmeegse vierdaagse Juli 2019

Waarom doe ik het:
4 jaar terug een diagnose gekregen waarbij mij verteld werd dat ik rekening moest gaan houden in een rolstoel te komen en ik daarmee/daarnaar moest gaan leren leven.
Eigenwijs als ik ben heb ik dit nooit geaccepteerd.
Ik ben eerst gaan bouwen aan het langzaam ontdekken van mijn “beperkingen” en heb daar, na 3 jaar, mijn eigen schema voor opgesteld.
Dit omdat ik anderen niet vertrouw waar het gaat om mijn welzijn in ik de ervaring heb dat het halen van hun doelen belangrijker was dan het behalen van het mijne.

Ik ben sinds April vorig jaar begonnen met het uitvoeren van dit schema met als eeste stap weer terug te komen in de sportschool.
Ondanks dat dit door zowel mijn artsen als familie en vrienden werd afgeraden (enkel mijn vriending moedigde dit aan), ben ik gaan trainen op de lucht toestellen.
Eerst van “scratch on” naar langzaam langere series proberen te maken op weinig weerstand naar steeds zwaarder.
Uiteindelijk in Oktober overgestapt naar de series van 3x 15 tot ik in Januari dit jaar de overstap heb kunnen maken naar de gewichten en serieuzere apparaten.

Waar zit ik nu:
3x In de week fanatiek zwaar aan het werken aan een afgetrained lichaam.
10km in 60 minuten
50 km lopen zonder pijnen

Ook de voeding is in Oktober definitief op de schop gegaan en heb het bier de deur uit gedaan.
Voeding en gezond eten is een heel belangrijk onderdeel in mijn leven geworden.
Zo min mogelijk vetten, geen toegevoegde suikers, geen varkensvlees en heel beperkt uit eten voor een avondje sushi.
Een biertje enkel op een verjaardag, maar ook daar geen 2 kratten meer.

Dit was het wel zo’n beetje in heel grove lijnen.
Ik ben hier aangemeld omdat ik aardig autodidact ben en dit een verzamelpunt van informatie is voor mij.
Waavoor dank.


#2

Wat een super inspirerend verhaal @Chielemans :blue_heart:

Heb het echt met plezier gelezen.

Haha dat is een groot verschil :stuck_out_tongue:

Dat is flink veel! Lekker!

Waar ligt voor jou de uitdaging momenteel? :slight_smile:


#3

Dat is mooi, dan heb ik het in ieder geval niet voor niets geschreven haha
Dank je.

Het verschil is inderdaad behoorlijk.
Ik zat ook doordeweeks op een gegeven moment op een sixpack of 8 aan tripples
En dan nog niet te spreken over de zware sjag die er doorheen ging. :roll_eyes:

Het is flink inderdaad, maar wanneer het goed gaat zĂł onwijs lekker om zo druk met jezelf te zijn.

Mijn focus ligt echt op het mobiel blijven.
Die rolstoel mogen ze van mij het ravijn insturen, dat gaat niet gebeuren.
Dat is echt mijn main course.
4 jaar geleden brak mijn rugwervel en dat moet ik nu voorkomen met de overige wervels.
Dus sterker worden, trainen trainen en nog eens trainen zodat mijn gewrichten ontlast worden en mijn spieren het werk opvangen.

Lopen is daarbij een hele goede oefening en ik loop graag en makkelijk.
Dus op plaats 2 maar minstens zo belangrijk is het lopen voor de Nijmeegse.
Mocht ik in doe stoel komen, pakken ze mij dit niet meer af.

Dan uiteindelijk het hardlopen.
Dit is echt een ding om iedereen te bewijzen dat ik als enige weet waartoe ik in staat ben.
Een beetje een bitch slap voor iedereen die zei dat het niet mogelijk was dat ik ging hardlopen.


#4

@Chielemans wat heftig van de diagnose, wat was er geconstasteerd? En wat fijn dat je wel gewoon kan lopen/hardlopen etc.? Hoe heeft je dat geholpen


#5

Ja dat was wel een ding inderdaad.
Nu is het natuurlijk allemaal makkelijk lullen voor mij, maar vlak na de diagnose in zak en as.
Een klein jaar op een tuinstoel met kussens gelegen omdat zitten moeilijk ging, ziektewet waar ik met de dag ongelukkiger in werd.
Het ging allemaal niet vanzelf.

De diagnose was botontkalking, pseudojicht en Bechterew.
Allen reumatische aandoeningen die elkaar flink tegenwerken.
De ene aandoening ziet de andere als vijand waardoor ze continu “in gevecht” zijn met elkaar.
ergens breekt er iets en door het 1, de ander gaat overdreven aan het werk om alles (verkeerd) te herstellen en de laatste zorgt ervoor dat de ruggegraat uiteindelijk nadat alles een keer gebroken is als een ijzeren staaf aan elkaar groeit.
Het gevaar zit het hem in het verkeerd breken en doorschijden van zenuwbanen.
En dat met alle grote gewrichten.

Het lopen is mijn eerste stap geweest.
Met veel lopen en steeds langer merkte ik dat ik alles begon te ontlasten.
Ik moest daarbij wel eerst door een giga diep dal van pijnen, maar alles onder strenge controle van mijn arts.
Nadat ik dit meer en makkelijker begon te doen en ik steeds voldaner thuis kwam na een looptocht raakte ik gemotiveerd om te kijken wat meer mogelijk was.
Zo ben ik onder begeleiding heel voorzichtig begonnen met het trainen van spiergroepen.
Maar door wat onenigheid (mijn eigenwijsheid) stopte ik daarmee.
Er werd te voorzichtig met mij omgegaan waar ik aan alles voelde dat ik verder moest.

Eerst nog thuis een half jaar met losse dumbels van 5 kilo aan de slag en uiteindelijk door mijn vriendin meegetrokken naar de sportschool voor een inschrijving.
Zij wilde afvallen en fitter worden en vond het moeilijk om zich te motiveren.
Ik wilde sporten, dus 2 vliegen in 1 klap.

Op de lucht toestellen begonnen wat het trainen aanzienlijk makkelijker maakte dan gewichten doordat ik de klappen niet meer had, want die werden door opgevangen door de apparaten.
Uiteindelijk zoals eerder beschreven het proces van series naar gewichten.

In Oktober werd ik uitgedaagd voor 10km harlopen.
De Kasteelrun.
Hij wist niet dat ik een reumatische aandoening had en toen hij mij uitdaagde om 10km binnen het uur te rennen maakte een collega hem attent dat ik niet kon.
Vervolgens bood hij zijn excusses aan en dat vond ik zo onwijs irritant.
Ik houd er niet van wanneer mensen rekening met mij gaan houden en al helemaal niet wanneer iemand mij als zielig gaat zien.
Met als gevolg “Challange accepted”.

Dus je vraag hoe heeft het mij geholpen?
Het lopen, bracht mij bij trainen, het trainen bracht mij bij hardlopen en van hier zien we wel waar ik eindig.
Maar dit alles maakt mij letterlijk in alles sterker, zowel lichamelijk, maar zeker ook mentaal.
Sporten en alles daaromheen is een levensstyle geworden waar ik zelf de regie in handen heb.
Door sporten kan ik lopen, door lopen kan ik blijven sporten.


#6

@chielemans Wat een inspirerend verhaal!! Zie je maar weer hoeveel sport en bewegen kan helpen om je sterker en fitter te voelen en worden.

Mooi ook dat je niet in de slachtofferrol gaat zitten en je zelf zielig vindt. Maar het beste er van maakt. Inspirerend :slight_smile:


#7

Absoluut mee eens Erik. En soms niet op heel kort termijn, maar uiteindelijk wordt niemand er slechter van.
De intensiteit zal per persoon verschillen, maar het gaat om het bezig zijn met je lichaam wat goed is voor iedereen. Of je nu gezond bent of niet.

Dank je wel.
Slachtofferrol is voor mij inderdaad niet weggelegd.
Ik heb daar veel te graag de regie voor in handen.

Wel leuk dat het inspirerend overkomt, eigenlijk heb ik daar zelf nooit zo naar gekeken.